✦ Doğa masalı
Ay Işığındaki Geyik
Duru, geyiğin boynuzlarına takılmış minik yıldızı yerine koymak için ay ışığının çizdiği patikaya adım attı.
Ormanın en sessiz yerinde, ay ışığı yere ince bir yol çizmişti. Duru, geyiğin boynuzlarına takılmış minik yıldızı avuçlarına aldı.
Yıldız, Duru’nun avucunda bir kuş tüyü kadar hafifti. Fakat gökyüzüne baktığında yeri çok uzakta görünüyordu. Geyik başını eğdi; kulakları, derenin sesini dinler gibi kıpırdadı. Sonra usulca, ay ışığından yapılmış dar patikaya yöneldi.
Patika onları yosunlu taşların, uyuyan çiçeklerin ve pencerelerinde tek bir ışık yanan küçük bir kulübenin yanından geçirdi. Duru her adımda yıldızı biraz daha yükseğe kaldırdı. Yıldız da sanki yolunu biliyormuş gibi ısındı.
En sonunda tepenin ardında, gökyüzüne uzanan yaşlı bir çınar buldular. Geyik ön ayaklarını nazikçe ağacın gövdesine dayadı. Duru en alçak dala çıktı, sonra bir dala daha. Tam uzandığında rüzgâr, yıldızı avucundan aldı.
Yıldız, incecik bir çizgi bırakarak yerine döndü. O anda bütün orman, geceyi ürkütmeden parladı. Duru aşağı indiğinde geyik ona başıyla teşekkür etti. Evine dönerken penceresinin önünde, ay ışığından minicik bir yıldız tozu buldu; onu her gece yastığının yanına koydu.